Kayseri’den İstanbul’a Uzanan Bir Hikâyenin İçinde KİPTAŞ Gerçeği

Değerli ziyaretçiler, Manhattanagency ekibi bu yazısında “Kiptaş Genel Müdür Yardımcısı kimdir” konusunu tüm yönleriyle aktarıyor.

Bir günlüğün sayfalarına sığmayan düşünceler

Kayseri’de sabahlar hep biraz sert başlar. Camın kenarına vuran rüzgârın sesi bile insanın içini toparlar. Ben de 25 yaşında, çoğu zaman kendi içine fazla bakan biriyim. Günlük tutmayı bırakalı yıllar olmadı ama hâlâ bazen kalem elimdeyken kendimi İstanbul’un içinde buluyorum. Özellikle de şehir, “dönüşüm” kelimesini bu kadar sık duyururken.

Son günlerde aklımı kurcalayan bir isim var: KİPTAŞ. Daha doğrusu, KİPTAŞ’ın içinde dönen büyük yapı ve o yapının görünmeyen yüzleri. Bir sabah kahvemi içerken “Kiptaş Genel Müdür Yardımcısı kimdir?” diye yazdım defterime. Sanki basit bir soru gibi duruyordu ama içimde açtığı boşluk hiç basit değildi.

Şehirlerin dönüşümüne bakarken insanın içi de değişir

İstanbul’u hiç uzun uzun yaşamadım ama birkaç kez gittiğimde bile bende bıraktığı his ağırdı. Binalar, yollar, inşaat sesleri… Her şey sürekli değişiyor gibiydi. İşte tam bu noktada KİPTAŞ gibi kurumlar devreye giriyor.

KİPTAŞ, İstanbul’un yıllardır süren kentsel dönüşüm hikâyesinin en önemli parçalarından biri. Eski yapıları yenilemek, riskli bölgeleri dönüştürmek, yeni yaşam alanları kurmak… Bunlar sadece teknik işler değil, insanların hayatlarına doğrudan dokunan kararlar.

Ama benim için mesele sadece binalar değildi. O binaların arkasındaki insanlar, kararlar ve sorumluluklar daha çok ilgimi çekiyordu. Özellikle de yönetim kadroları.

KİPTAŞ’ın içinde görünmeyen bir düzen

Defterime yazdığım soruya geri döndüm: “Kiptaş Genel Müdür Yardımcısı kimdir?”

Araştırdıkça öğrendim ki bu pozisyon tek bir kişiden ibaret değil. Şirketin yönetim yapısı içinde farklı alanlardan sorumlu genel müdür yardımcıları var. Projeler, mali işler, uygulama süreçleri, ihale ve hakediş gibi bölümler ayrı ayrı yönetiliyor. Yani aslında tek bir isimden ziyade bir sistem var.

Bu sistemin en tepesinde ise genel müdür bulunuyor. Son dönemde bu görevde Gürkan Kaya yer alıyor. Onun geçmişi, şehir planlama ve kentsel dönüşüm üzerine kurulmuş uzun bir yolculuğa dayanıyor. Alt kademelerde ise farklı sorumluluklara ayrılmış genel müdür yardımcıları görev yapıyor.

Bu yapı bana garip bir şekilde düzenli ve aynı zamanda çok uzak geldi. Sanki bir şehir değil de başka bir evrenin planı gibi.

Bir ziyaretin bıraktığı iz

Benzer Konular: Kaymakam Mustafa Demir kimdir ?

Geçen yaz İstanbul’a kısa bir iş için gitmiştim. Bir arkadaşımın yanında kaldığım günlerden birinde Zeytinburnu tarafına uğramıştık. Orada yükselen yeni konut projelerini görünce içimde tuhaf bir his oluşmuştu. Bir yandan umut, bir yandan yabancılık.

İnsanların yeni evlerine kavuşma heyecanı vardı ama aynı zamanda eski mahallelerin yerini alan beton bloklar da hissediliyordu. O an defterime şunu yazmışım: “Bir şehir büyürken, insan küçülür mü?”

O sorunun cevabını hâlâ bilmiyorum.

KİPTAŞ’ın arkasındaki insan fikri

KİPTAŞ gibi büyük kurumlarda çalışanların hayatı dışarıdan bakınca çok düzenli görünür. Ama ben o düzenin içinde insanın duygularını merak ediyorum.

Genel müdür yardımcıları, projelerin arasında sürekli karar veren, plan yapan, hesaplayan insanlar. Bir binanın nerede yükseleceğine karar vermek sadece teknik bir konu değil. Orada yaşayan yüzlerce insanın hayatını şekillendiriyorsun.

Bu düşünce beni hem heyecanlandırıyor hem de ürkütüyor. Çünkü bir kararın bu kadar büyük etkisi olması, sorumluluğu da ağırlaştırıyor.

Bir haberin içimde bıraktığı sarsıntı

Bir akşam telefonumda gezinirken KİPTAŞ hakkında bir haber dikkatimi çekti. Yönetim değişiklikleri, yeni atamalar… Hepsi çok resmi cümlelerle yazılmıştı. Ama ben o satırların arkasında başka bir şey hissettim: değişimin sürekli olması.

Bir gün bir isim geliyor, ertesi gün başka bir görev. Şehir gibi, insanlar da sürekli dönüşüyor.

O anda kendime şunu sordum: “Biz gerçekten bir şeyleri inşa ediyor muyuz, yoksa sadece değiştiriyor muyuz?”

Kayseri’ye dönüş ve iç sesin değişimi

Kayseri’ye döndüğümde hava yine soğuktu. Ama bu kez içimde farklı bir sıcaklık vardı. İstanbul’da gördüğüm o büyük yapı, bana sadece betonları değil, insan emeğini de düşündürmüştü.

Defterimi açtım ve tekrar yazdım:

“KİPTAŞ Genel Müdür Yardımcısı kimdir diye sorarken aslında şunu merak ediyordum: Bu kadar büyük bir düzenin içinde insan nerede durur?”

Cevap hâlâ net değil ama hissettiğim şey değişti. Artık mesele bir isim değil, bir sorumluluk zinciriydi.

Son bir düşünce: Şehir mi büyür, insan mı?

Bazı soruların cevabı kolay bulunmuyor. KİPTAŞ gibi kurumlar üzerinden bakınca şehirler büyüyor, yenileniyor, dönüşüyor. Ama insanın içindeki değişim daha sessiz oluyor.

Ben hâlâ aynı defteri tutuyorum. Aynı soruları yazıyorum. Belki de mesele cevap bulmak değil, sorunun içinde biraz daha uzun kalabilmek.